Crescendo

Stoffige Blog - Crescent rokje

Herkennen jullie de stof van dit rokje? Juist, dat is natuurlijk dezelfde stof die ik gebruikte voor mijn Nicola/Granville-bloesje. Een fijn katoentje van Soft Cactus. Er was nog wat stof over, en daar paste gewoon zowaar dit rokje uit! Nu is alle stof helemaal op.

Stoffige Blog - Crescent rokje

Dit is het Crescent-rokje van Sewaholic. Een ideaal patroontje voor een stof met geometrisch patroon: doordat de voor- en achterkant bijna rechthoekig zijn is het heel makkelijk om de lijnen in de stof te laten doorlopen over de zijnaden. Door de slimme tailleband en plooien heeft het rokje toch een mooi afgeklede vorm. Als je goed kijkt zie je dat er ook nog doorgestikte schuine lijnen in de tailleband zitten, maar met zo’n drukke stof valt dat natuurlijk nauwelijks op. En wie echt goed kijkt ziet ook nog… zakken!

Stoffige Blog - Crescent rokje

Overigens was ik helemaal niet zo blij met dit rokje toen ik het net af had. Ik vond het een beetje een te vrolijk zomerrokje met een te fleurig printje. Waar trouwens niks mis mee is, maar het voelde niet echt als iets voor mij. Totdat ik het gewoon eens een dag droeg, en de hele tijd casual met mijn handen in de zakken rondliep. Precies goed!

Stoffige Blog - Crescent rokje

Het verhaal van het mislukte rokje

Stoffige Blog - Rosari rokje

Dit rokje is niet meer. Op de foto’s is het rokje nog wel, maar na het maken van de foto’s heb ik het rokje weer open getornd en veranderd, en dat is helaas niet helemaal goed gegaan…

Het verhaal van dit rokje begon al in oktober, toen ik het suède Rosarí rokje van Pauline Alice zag, en dacht: die wil ik ook! Precies zo, maar dan in een ander kleurtje. Dus kocht ik het patroon, en ging ik op zoek naar nepsuede.

Stoffige Blog - Rosari rokjeToen alle materialen eenmaal in huis waren, was het rokje snel genoeg gemaakt. Het was alleen een beetje een onprettig naaiproject vanwege de zéér synthetische nepsuede. De stof knisperde van de statische elektriciteit en de naden wilden maar niet plat liggen. Daar kun je met een strijkijzer niet tegenop.

Stoffige Blog - Rosari rokje

Een bijkomend effect van deze koppige stof is dat het rokje als een soort lampenkapje stijf uit blijft staan. Eerst nam ik de zijnaden al wat in (het resultaat daarvan is te zien op de foto’s), maar nadat het rokje een tijdje ongedragen in mijn kast had gelegen besloot ik over te gaan tot nog een extra ingreep: ik haalde de zoom weer los, en maakte twee figuurnaden aan de achterkant. Toen stond de voorkant relatief gek wijd, en maakte ik ook daar twee figuurnaden. Maar toen ik het rokje vervolgens aantrok bleek dat ik het rokje zo strak had gemaakt dat het in het geheel niet meer comfortabel was, én niet mooi… Dus daarom: dit rokje is niet meer.

Flamenco!

flamencorok

Dit was een project dat draaide om kilometers maken:

  • 6 meter zwarte gabardine
  • 3 meter zwarte kant
  • 24 meter rolzomen
  • heel veel garen

Ik hackte de bovenkant van de Sewaholic Gabriola en plakte het aan een voor mij op maat gemaakt patroon van flamencokleding.nl. Het resultaat: een Gabriola-flamencorok! Had ik dat nodig in mijn garderobe? Jazeker! Over twee weken dans ik in deze rok in het Der Aa-Theater in Groningen.

flamencorok1

(op deze foto even een flamenco-pose om jullie een idee te geven )

De rok is gemaakt van dunne en soepele gabardine en kant. De gabardine kreukt bijna niet, en dat is belangrijk voor een flamencorok: die bestaat uit zoveel stof en zoveel roesjes dat het niet te doen is om dat netjes in je tas mee te nemen, laat staan om het te strijken!

Zoals gezegd draaide het bij deze rok om kilometers maken, en dat zit met name in alle roesjes. Die worden eerst op driehoekige stukken stof bevestigd, zogenaamde spiestukken. De roesjes (of volants) zitten in rijen onder elkaar, ik wisselde daarbij effen zwarte stof af met kant. Elk roesje moest aan de onderkant met een rolzoom afgewerkt worden (zo’n 4 meter rolzomen per spiestuk) en er zijn 6 van die spiestukken. Kortom: 24 meter rolzoom! Met knippen van de rok en het voorbereiden van de spiestukken was ik een weekend bezig.

flamencorok3

De spiestukken worden vervolgens in de naden gezet: 2 voor, 2 achter en 2 in de zijnaden. Daarna zat de rok vrij snel in elkaar: de Gabriola-bovenkant had ik al eens gemaakt, en de rest was niet moeilijk. De schuine Gabriola-patroondelen bovenaan de rok zijn gemaakt van de effen zwarte stof met daar overheen kant: door het kant eerst op de onderstof te rijgen kon ik het daarna als één stuk stof behandelen. Het kant was op die manier veel makkelijker te verwerken dan als enkele laag, omdat het zo veel stabieler was. Het enige waar ik nog wat ruzie mee had was de blinde rits in combinatie met kant: dat kant wil nog wel eens tussen de rits komen, helaas.

flamencorok2

.. en zo ziet het er uit als ik draai

Nu heb ik dus nog steeds niet een Gabriola maxirok gemaakt zoals het hoort: eerst hackte ik er een kort rokje van, en nu dus een flamencorok. Ik noem het een succes!

 

Pepertjes

pepertjesrokje

Dit rokje was heel leerzaam. Ik heb er tenminste drie dingen van geleerd:

  1. Een naad die schuin van draad (on the bias) loopt, kun je beter zigzaggen
  2. Voordat je een rokje maakt is het handig om even te checken of de stof misschien een beetje doorzichtig is.
  3. Een heet strijkijzer (drie stippen) op acetaat-voeringstof is Geen Goed Idee!

Het patroon is  Gabriola van Sewaholic, eigenlijk voor een maxi-rok maar naar goed voorbeeld van anderen gemaakt op knie-lengte. Het mooie aan dit patroon is dat er een paar ingenieuze schuin van draad geknipte stukken aan de bovenkant zitten, wat erg mooi afkleedt rond de heupen. Daar onder loopt het rokje wijder uit, en door mijn stofkeuze (katoen, een gevalletje van niet-kunnen-laten-liggen op de stoffenmarkt) blijft het rokje vrij wijd uit staan.

pepertjesrokje2

Die schuine naden rond de heupen (zie onder voor een close-up) had ik in eerste instantie gewoon met een simpele rechte steek gestikt. Geen goed idee: de stof heeft een beetje rek (want schuin van draad), maar de naad niet. En dat valt op! Gelukkig was het snel opgelost: naden losgetornd en smal gezigzagd.

pepertjesrokjecloseup

Toen het rokje af was, bleek tenslotte dat de katoenen stof best doorzichtig was. Gelukkig had ik sowieso al besloten om het rokje te voeren (vanwege het panty-kleef-probleem). Als voeringstof gebruikte ik voor de verandering eens acetaat. En dat was toch wel het grootste leermoment van dit rokje: beter niet een heet strijkijzer (drie stippen) gebruiken op acetaatvoering. Dan verandert het lokaal in een soort gerimpeld glimmerig plastic. Oeps.

Kleverig katoen

miette

Wat te maken van een eenvoudige katoenen stof met een leuke print? Een zomers rokje natuurlijk! Pluspunt van dit specifieke rokje is dat de stof schuin van draad (on the bias) wordt geknipt, waardoor de stof nog wat soepeler valt. Minpuntje van de stofkeuze is dat het echt alleen voor de zomer is: hoewel ik op de foto een panty onder het rokje draag, kan dat in de praktijk eigenlijk niet. De stof blijft enorm ‘kleven’ aan de panty (vanwege de ruwe binnenkant van het katoen), en na een paar stappen zit het rokje al halverwege mijn bovenbeen. Iets om rekening mee te houden bij katoen dus.

Maar het rokje heeft nog steeds een boel pluspunten: eerste bonuspunt gaat naar het feit dat het stiekem een wikkelrokje is. Het patroon is Miette, van Tilly and the Buttons. Volgens het patroon zou je het rokje vast knopen met een grote strik middenvoor, maar in navolging van Lauren (en omdat ik niet genoeg stof had..) maakte ik een sluiting met knopen achter.

miette2

Nog een bonuspunt is het feit dat de overlap van het wikkelrokje aan de achterkant zit. Geen probleem dus met een rokje dat zichzelf ‘ont-wikkelt’.

Laatste bonuspunt: dit rokje heeft zakken! Ik heb de zakken wel wat aangepast, want ik vond het eleganter om ze iets kleiner te maken, en niet helemaal over de volle breedte middenvoor. De plaatsing van de zakopening vind ik dan wel weer heel leuk. En wat vinden jullie van het paars geruite paspelbandje langs de rand?