Het IKEA-effect

veloursjasje4

Hebben jullie ook wel eens dat je zó je best hebt gedaan op een kledingstuk, dat je het vervolgens niet durft te dragen als het af is? Dat heb ik bij dit jasje. Ik heb het nog nooit gedragen. Behalve voor deze foto’s natuurlijk.

Dit jasje maakte ik van groen/blauwe velours met grote bloemen erop, met patroon Butterick #4610, voor een gevoerd jasje met schoudervullingen. Het patroon kreeg ik als onderdeel van de Craftsy-cursus “Classic Tailoring: The Blazer“. Het bleek nogal een advanced Craftsy-cursus: het beginpunt is dat je zo’n jasje al helemaal kunt maken en fitten. In de cursus leer je vervolgens allerlei foefjes en trucjes om het jasje nóg specialer te maken. Waardoor ik het vervolgens nooit aan doe omdat het te bijzonder is…

veloursjasje1

Ik heb trouwens lang niet alle technieken uit de Craftsy-cursus toegepast. Zo was het bijvoorbeeld de bedoeling dat je met de hand speciale tussenvoering (hair canvas, zou dat dit zijn?) vastzette aan het voorpand van het jasje, met tientallen (honderden?) minuscule steekjes. Dat heb ik niet gedaan. Maar wat ik bijvoorbeeld wel heb gedaan, is handmatig de binnen- en buitenkant van het voorpand aan elkaar zetten (met praktisch onzichtbare steekjes), precies op de rand waar de revers omrolt. Dat voorkomt een probleem dat ik soms met andere jasjes heb: dat de lagen van de revers gaan schuiven ten opzichte van elkaar. En ik heb natuurlijk alles met de hand omgezoomd, en een gepaspelleerd knoopsgat gemaakt.

Genoeg speciale foefjes dus om het jasje te bijzonder te maken om te dragen. Daarnaast moet ik nog even wennen aan de schoudervullingen en de voering.

veloursjasje3

Mijn broer noemt dat trouwens het IKEA-effect, wanneer je meer waarde hecht aan iets omdat je het zelf gemaakt hebt. Volgens dat principe zou je ook meer van je Billy boekenkast van IKEA houden als je ‘m zelf in elkaar heb gezet. Of dat bij Billy zo werkt weet ik niet, maar bij zelfgemaakte kleding is dat zeker het geval. Meestal is dat natuurlijk een enorm pluspunt! Maar hier is het wat doorgeschoten: ik zou het toch wel leuk vinden om dit jasje ook daadwerkelijk eens te dragen…

Een jasje van denim

Denim jasje

Dit jasje is gemaakt van donkergroene denim, met aan de binnenkant lichtgroen katoen. Het katoen zit strategisch geplaatst, namelijk alleen bij het voorpand en langs de onderrand, neklijn en mouwomslagen. Oftewel: daar waar je eventueel de binnenkant zou kunnen zien tijdens het dragen.

Het idee voor dit jasje heb ik afgekeken van deze foto’s. Een patroon kon ik destijds niet vinden, dus ik heb zelf wat aanpassingen gedaan aan een patroon dat ik had gekopieerd van een ander jasje (uit de winkel). Inmiddels heb ik uitgevonden dat je ook gewoon dit patroon van Burda zou kunnen gebruiken.

denimjasje2

De denim stof zorgt ervoor dat het jasje vrij stijf is, maar toch zit het erg comfortabel. Wel zie je op de foto’s dat dit jasje koppig zijn eigen vorm vasthoudt. Als je dat vergelijkt met het jasje van Burda dan zie je hoeveel effect de stofkeuze kan hebben op het eindproduct. Vanwege de combinatie met een ander kleurtje aan de binnenkant denk ik dat er juist een mooi contrast ontstaat: een solide jasje met binnenin een zacht kleurtje.

denimjasje1