Vogue 2948

Maken jullie vooral jurkjes? Rokjes? Of ook wel eens broeken? Er is wel een reden dat er vooral veel leuke patronen zijn voor jurkjes en rokjes en minder voor broeken, en die reden is: het is gewoon best moeilijk om een broek goed passend te krijgen. Zie ook mijn eerdere worstelingen

Dit is Vogue 2948 (niet meer los te koop), een patroon van Sandra Betzina’s reeks ‘Today’s fit’. Het idee is dat dit model voor veel mensen een goede pasvorm geeft. Dat is trouwens niet waarom ik het heb gekocht, ik kreeg het toevallig gratis bij de Craftsy-cursus ‘Pant-fitting techniques‘. Die cursus volgde ik alweer een tijd geleden, en eindelijk heb ik het patroon ook maar eens gebruikt.

En de pasvorm is best goed gelukt, al vind ik het met het bloesje ingestopt nog niet zo mooi staan. Het patroon komt voorzien van uitgebreide instructies, met uitleg over veelvoorkomende aanpassingen die je zou kunnen doen. Doordat er prinsessennaden middenvoor en middenachter over de benen lopen kun je bovendien veel doen aan de pasvorm, waar je anders (met alleen een voor- en achterkant) geen invloed op zou kunnen hebben. Een mooi patroon dus. Maarja, wat vind ik eigenlijk van het model?

Ik weet het nog niet. Het is een beetje… ouderwets. Of misschien gewoon niet helemaal mijn stijl? Wat vinden jullie?

Linnen heeft soms wat maatregelen nodig

Stoffige Blog - Linnen broeken

Heerlijk, een linnen broek in de zomer. Het probleem met linnen is alleen: het kreukt verschrikkelijk. En bovendien gaat zo’n broek na verloop van tijd steeds ruimer zitten omdat het linnen oprekt – totdat je de broek weer een keer wast en alles weer eventjes in model zit. Toch draag ik heel graag linnen omdat het zo luchtig aanvoelt in de zomer. Dus nam ik deze keer wat maatregelen.

Linnen heeft vooral de neiging om op te rekken wanneer de stof warm wordt. Dat betekent dat op plekken waar de broek nauwsluitend is, die ook het meest zal oprekken. Niet handig. Maar in deze blogpost vond ik allerlei tips om dat oprekken zo veel mogelijk te voorkomen. De eerste tip: voordat je gaat naaien de stof 3x wassen, zodat de vezels alvast ‘ontspannen’. Vervolgens kun je op cruciale plekken een stuk voeringstof (zonder stretch!) meenaaien, zodat dat de boel bij elkaar houdt. Die voeringstof rijg je eerst vast op de verkeerde kant van de linnen stof, waarna je met het geheel gaat naaien alsof het gewoon 1 stof is.

Stoffige Blog - Linnen broeken

Zoals je ziet heb ik maar meteen twee linnen broeken genaaid. Het verschil zit vooral aan de binnenkant: van de zwarte broek verstevigde ik de bovenkant van de broek met een restje soepele voeringstof tot net onder de heupen, en ik legde ook een lapje aan de binnenkant van de voorkant bij de knie. Dat laatste was een beetje onhandig, want dat lapje ‘zweeft’ een beetje in de broekspijp – zo dat je best eens per ongeluk bij het aantrekken met je teen achter dat lapje kunt haken. In de blauwe broek besloot ik dus de ondervoering voor vanaf de heup door te laten lopen tot net onder de knie, om zwevende lapjes te voorkomen. Bovendien gebruikte ik voor de blauwe broek dun katoen (batist) in plaats van echte voeringstof. Die katoenen stof vind ik prettiger aanvoelen dan de voeringstof, maar is natuurlijk wel wat minder stevig. Eigenlijk kun je het beste zijde charmeuse gebruiken, maar dat had ik niet. Voor wat extra stabiliteit stikte ik in beide broeken ook nog wat keperband (twill tape) tegen de naadtoeslag van de middenachternaad.

Stoffige Blog - Linnen broeken

En het voordeel van al deze maatregelen is dat het ook direct helpt om kreuken tegen te gaan. Dat wil zeggen, vooral de voeringstof en het 3x wassen helpt tegen de kreukels. Mijn bevindingen tot nu toe: de broeken kreuken wel wat, maar echt helemaal niet storend. Beide broeken gaan na een tijdje dragen wel wat lager op de heupen hangen, maar de vorm blijft goed, ook bij de knieën. Alleen de tailleband rekt wel erg uit, vooral bij de zwarte waar ik dunnere tussenvoering gebruikte. Daar zou ik in een volgende versie misschien nog keperband kunnen meestikken, het lijkt me dat dat wel zou helpen.

De moraal van deze blog: als je dus écht niet van kreukels houdt dan zou je gewoon een hele broek van voeringstof kunnen voorzien. Maar daar wordt de broek dan weer niet echt luchtig en zomers van.

 

Zoek de verschillen

Stoffige Blog - broek

Het nadeel van de winter is dat je geen vrolijke katoenen zomerjurkjes kan maken. Dat wil zeggen, je kunt ze wel maken, maar je kunt ze niet dragen! Gelukkig vind ik het helemaal geen probleem om basics te naaien – sterker nog, ik vind het wel een uitdaging om de kleding die ik echt dagelijks draag (en dat zijn dus geen katoenen zomerjurkjes) zelf te maken.

Een ander nadeel van de winter is dat je soms wekenlang geen goede blogfoto’s kunt nemen. Al dat grijze herfstweer!

Stoffige Blog - broek

Deze broek maakte ik alweer een paar weken geleden. En daarna maakte ik er nog een, die zie je op de bovenste foto. Zijn die niet hetzelfde dan? Nee, de een is zwart, de ander is donkerblauw.

Stoffige Blog - broek

Ik geef toe, ik heb een lichte obsessie met het maken van broeken, en in het bijzonder broeken met een goede pasvorm. Zie ook mijn eerdere pogingen: de Sewaholic Thurlow en een eigen mashup daarvan. Ook deze twee zijn weer een eigen creatie met als basis de Thurlow.

Stoffige Blog - broek

De pasvorm van deze twee versies zijn alweer een stuk beter dan mijn eerdere pogingen. Al zijn er nog steeds plooien en vouwen waarvan ik niet zo goed weet of dat gewoon zo hoort of dat ik het nog kan verbeteren…

Stoffige Blog - broek

De zwarte versie (te zien op de eerste en laatste foto) is trouwens alweer een beetje anders dan de blauwe. De steekzakken zijn iets dieper, en ik voegde een zogenaamde pocketstay toe, waardoor de zakken minder open trekken. Voor nu ben ik wel even klaar met broeken naaien, maar ik sluit niet uit dat mijn mashup-broekpatroon nog verder zal evolueren…

Take 5

thurlow1

Ziehier het eindproduct van mijn broek-fit-drama: de Sewaholic Thurlow. Een heel draagbare broek! Maar ik zie vooral wat er allemaal mis mee is.

thurlow3

Laten we eerst even de pluspunten bekijken: de broek draagt heerlijk, de stof (deze keperkatoen met stretch) is zacht en soepel en de broek zit heel comfortabel. Daarnaast is het een heel goed patroon met duidelijke instructies. Met als belangrijkste voordeel: de zogenaamde ‘center back extension’. De middenachternaad wordt dan als laatste dicht gestikt (zelfs pas na het aanzetten van de tailleband), en geeft dus een goede mogelijkheid om nog wat last-minute-fitting te doen. Sterker nog, als je een paar jaar later nog eens wat dikker of dunner bent geworden is de broek gemakkelijk te vermaken tot een maatje groter of kleiner.

thurlow5

Een heel prima broek dus, die ik zeker ook wel zal gaan dragen. Maar die pasvorm! Zie mijn eerdere post voor een verslag van het hele fit-drama.  Ook al is de pasvorm er wel op vooruit gegaan na vier (4!) testversies, nog steeds zijn er bij deze vijfde versie verbeteringen mogelijk… Zo gebeurt er iets geks met de achterkant van de broekspijp: die lijkt wat meer te hangen dan de voorkant, waardoor er aan de zijkant plooien ontstaan.  En er zitten nog wat plooien bij de rits, al is het veel minder erg dan eerst. Ben ik te perfectionistisch?

Zes benen

Gabardine broek

Toen ik een jaar of 15 was heb ik eens een broek gemaakt van bruine ribstof (corduroy), met kleine geborduurde bloemetjes. En daarna nog een donkerrode effen broek van ribstof. Beide keren gebruikte ik een heel gaaf patroon uit een Burda-tijdschrift, waarbij de bovenkant van de broekspijp eindigde in een grote punt op de knie. De broeken waren best goed gelukt, maar ik heb ze nooit gedragen. Want ze waren zo oncomfortabel. En, vooruit, het naaiwerk had ook wel iets netter gekund.

Inmiddels heb ik gabardine ontdekt. Het valt mooi en soepel, en leent zich dus perfect voor een vrij nette broek. Voor wat extra comfort kocht ik gabardine met wat stretch. Ik maakte meteen 3 broeken, met een patroon dat ik overtrok van een broek die wel fijn zat. En er zit vooruitgang in: nummer 1 (de groene) heeft onhandig ondiepe zakken en is al wat gaan slobberen, nummer 2 (de bruine) is iets te wijd uitgevallen, maar nummer 3 (de blauwe) is precies wat ik wou!

Gabardine zes benen

Bij nummer 1 had ik nog een flinke versteviging in de tailleband verwerkt, namelijk een zogenaamde plak-en-vouw-om-versteviging. Je strijkt het erop, en de hele tailleband is meteen verstevigd, mét extra stevige band in het midden. Het resultaat: veel te stijf. Het lijkt wel mooi als je rechtop staat, maar het drukt je buik in elkaar zodra je gaat zitten.

Bij nummer 2 liet ik de versteviging in de tailleband weg. Het gevolg was dat de broek na verloop van tijd steeds lager op mijn heupen zat, dusdie heb ik later nog eens onder handen genomen en ingenomen.

Nummer 3 heeft ook geen versteviging in de tailleband. Deze stof houdt zich echter heel mooi en is niet gaan hangen; de broek blijft ook zonder versteviging goed zitten. Het enige dat verbetering behoeft is dat de tailleband soms wat dubbelvouwt – dat hoort natuurlijk niet! Maar ik heb een plan: voor de eerstvolgende gabardine-broek heb ik mijn oog laten vallen op elastische strijkvlieseline. Ideaal, toch?